In deze video zing ik Vissi d’arte, een van de meest aangrijpende aria’s uit Puccini’s opera Tosca.
Vissi d’arte is een moment van verstilling in een dramatisch verhaal. Floria Tosca richt zich tot God. Haar geliefde, Mario Cavaradossi, is gevangengenomen en wordt gemarteld, terwijl de corrupte politiechef Scarpia haar voor een verschrikkelijke keuze stelt.
Tosca begrijpt niet waarom dit haar overkomt. Ze heeft haar leven gewijd aan de kunst en aan de liefde, heeft geprobeerd goed te doen en heeft altijd geloofd. Waarom wordt zij dan juist nu zo zwaar getroffen?
Vissi d’arte, vissi d’amore.
Ik leefde voor de kunst, ik leefde voor de liefde.
Puccini laat op dit moment de hectiek van het verhaal bijna tot stilstand komen. Tosca staat alleen met haar gedachten, haar wanhoop en haar vraag aan God: Waarom?
De pantomime in deze uitvoering, gespeeld door René Wielings, was een keuze van de regisseur. Zijn clowneske verschijning vormt een opvallend contrast met de ernst en kwetsbaarheid van Tosca’s gebed. Of dat contrast de aria versterkt of juist afleidt van de emotionele lading ervan, laat ik graag aan de kijker.
Voor mij blijft in deze uitvoering vooral de muziek spreken: Tosca’s verdriet, haar ongeloof en haar liefde, gevangen in misschien wel een van Puccini’s mooiste melodieën.
Mijn berichten noem ik aria’s. Aria betekent oorspronkelijk lucht, maar is vooral bekend als een muzikaal zangstuk. Deze dubbele betekenis past bij mij, als sopraan zing ik regelmatig aria’s. Hier laat ik mijn stem op een andere manier horen.
Mijn berichten zijn mijn luchtigheidjes, kleine gedachten, belevenissen en wetenswaardigheden. Moment opnamen die ik graag de lucht in stuur.
